مزارات در قرقيزستان - *طبرستان(اولین وبلاگ استان گلستان - گرگان )*


   مزارات در قرقيزستان   
از مشخصه های اين کشور که کمتر ذهن خارجيان را بخود جلب ميکند وضعيت مزارها يا گورستان ها ميباشد . اولا بايد گفت که در سابق يعنی در دوران شوروی هيچ فرقی بين گورستان های مسلمان يا مسيحی وجود نداشت ولی در اواخر ان دوره بخصوص پس از دهه ۸۰ قبرستانهای مسلمانان و مسيحيان از همديگر جدا شد يعنی مسلمانان سعی و اصرار دارند که اموات انها در قبرستانهای مسلمانان و نه کفار دفن شوند.
اول از همه در خصوص شمای کلی مزارات ميگويم نکته اول انکه قرقیزها به مزارات همان کلمه فارسی قبرستان یا گبرستان را اطلاق میکنند. وقتی که وارد قبرستان می شويد مواجه با يک ابادانی ميشويد زيرا متوجه ميشويد که قبرستانها آباد تر از خودشهرها و روستاهايشان است هر قبر معمولا نيم متر بالاتر از سطح زمين قرار گرفته است و در دور هر قبرستانی نیز حصار چوبی يا اخيرا فلزی کشيده شده است . معمولا برای قبرها سنگ می گذارند که بر روی ان سال تولد و سال مرگ و اسم شخص مرده را حک میکنند . سنگ قبرها معمولا بصورت عمودی است و در بالای ان عکس مرده را حکاکی می کنند.

بعضی ها که دارای مکنت و ثروت بيشتری هستند برای مرده خود يک سرپناهی درست ميکنند.
در جنوب قرقيزستان يعنی در اوش و جلال آباد مزارهائی واقع شده است که دارای سابقه تاريخی هستند يکي از معروفترين اين مزارها در کنار کوه سليمان تو واقع شده است در اين قبرستانکه تا سال ۱۹۳۰ محل زيارت اقوام مختلف اسيای ميانه بخصوص دره فرغانه بوده است معروف است که قبر شهدای مسلمان که به جنگ اقوام مشرک در ۱۰۰۰ سال پيش امده بودند ميباششد. و مردم هم انها را زيارت ميکردند تا اينکه سيستم شوروي سابق زيارت ان را ممنوع و بسياری از بقعه هائی که ساخته شده بود رانيز تخريب نمودند.
بطور کلی مزارات معروف در اسيای ميانه بخصوص در قرقيزستان به انواع زير تقسيم ميشوند .بعضی از انها معرف به ان است که در ان شهدای جنگ های مسلمان دفن شده اند و مورد زيارت مردم بودند. بعضی از انها نيز محل دفن فقهای معرف يا اوليائ الهی هستند مانند نقشبنديه و .. بعضی از انان نير افراد بی نام و نشان هستند که مورد احترام مردم بودند و بعضی از انان نيز افراد خيالی هستند بعنوان نمونه يکی از مزارات در استان جلال اباد به نام سلمان فارسی معروف است و در اين جا مردم اعتقاد داردند که حضرت سلمان فارسی در اين جا دفن شده است . در بعضی از مزارات در تاجيکستان مقابر امامان و اوليای شيعه مانند مام جعفر صادق و موسی کاظم وجود دارد که به علت احترام انان به اين اوليائ بوده است .
يکی از ديگر مسائل مبتلابه در دوران پس از استقلال ان است که در بعضی از شهرها و ه روستاهابه قرقيزهائی که مسيحی شده اند هرگز اجازه نمی دهند که در قبرستانهای مسلمانان دفن شوند زيرا انان قبرستانهای مسلمانان را محل پاکی ميدانند که نبايد کفار در انجا دفن شوند و در بعضی از شهرها اين قضيه به دعوا کشيده شد که يکی از روزنامه های بيشکک نوشت که انها ميخواهند در دنيا مسيحی باشند ولی در اخرت کنار مسلمانان در بهشت باشند. جالب است که قرقيزها به بهشت ميگويند بی هش و به جهنم ميگويند دازاخ يا همان دوزخ خودمان
يکی از نکته های ديگر ان است که قرقيزها به زنان اجازه نمی دهند که در روز دفن مرده چه مرد و چه زن حضور داشته باشند
تا بعد
لینک
Jamasp
جستجو در وب