شکست پروژه رئیس جمهور غیر روحانی

روسای دولت غیر روحانی و عملکرد آنها در ایران در 30 سال اخیر نشان داده است که پروژه رئیس دولت غیر روحانی در جمهوری اسلامی که از سوی برخی مطرح شده بود شکست خورده است.. رئیس جمهور ایران باید روحانی باشد تا بتواند کشور را به سلامت از مشکلات عبور دهد..

دلایلی که برای این امر می توان در نظر داشت به این شرح است: 

1- عملکرد روسای غیرروحانی: نگاهی به عملکرد 2 رئیس جمهور و یک رئیس دولت (بازرگان)، نشان دهنده آن است که روسای جمهوری سابق که روحانی بوده اند بیشتر به احتیاجات و ملزومات حکومت دینی آشنا بوده اند تا روسای غیر روحانی...مرحوم مهندس بازرگان که در اوایل انقلاب عبای ریاست را بی آنکه کسی از او بخواهد بخشید و از این راه می توان گفت به یک خودکشی سیاسی برای خود و حزب خود دست زد.. دکتر ابوالحسن بنی صدر با روحانیون اختلاف پیدا کرد و خود در تار همان چیزی که چیده بود و ادعا می کرد یعنی کیش شخصیت گرفتار شد. 

2- عملکرد روسای جمهور روحانی: سه رئیس دولت روحانی در طول 30 سال وجود داشته است. آیت الله خامنه ای، آیت الله هاشمی و سید محمد خاتمی.. در میان این سه تن، هر سه با کانون های قدرت مشکلاتی داشته اند ولی به هیچ وجه از دایره حفظ نظام بیرون نیامده اند. آنها هم در میان مردم و هم در میان حوزه و هم در میان مراکز قدرت دارای احترام و شخصیت بوده اند. فشارها آن ها را به بیراهه نکشانده است. بیشترین اختلاف را می توان در دوره ریاست جمهوری حضرت آیت الله خامنه ای با رئیس دولت جستجو کرد ولی هیچ وجه این اختلافات منجر به واکنش های تند عصبی نشده است. در دوره خاتمی نیز همین گونه بوده است..

 3- ادبیات سیاسی :  ادبیات ساختار قدرت در ایران بگونه ای است که بسیاری از مفاهیم و انگاره های سیاسی در یک متن کاملا حوزوی تعریف و به عرصه عمومی آمده است و دیدگاهی که حوزویان از مفاهیمی مانند آزادی، جمهوریت و اسلامیت دارند با دیدگاههای غیر روحانیون یک سنخ نیست. بهمین خاطر برخلاف روحانیون، غیر روحانیون در مواجهه با این مفاهیم یا در دام شیفتگی مضاعف یا مخالفت شدید(افراط و تفریط) می افتند. در هنگام روبرو شدن با تضادها و تعارض ها و به اصطلاح پارادوکس ها ، این مشکلات بیشتر خود را نشان می دهد که همه این ها ناشی از همان تعارض های مفاهیم هست. بهمین خاطر خاتمی که از لحاظ معیارهای حکومتی بسیار غریبه تر از دیگران هست، عملکرد بهتری می تواند داشته باشد تا کسانی که نزدیک تر هستند

4- اعتماد بیشتر به روحانیون: هرچند جایگاه روحانیت در شرایط فعلی کمی کاهش پیدا کرده است اما کلا جامعه ایران ذاتا به روحانیت اعتماد بیشتری دارد تا غیر روحانی. این یک شعار نیست بلکه روحانیت بخاطر چند ویژگی بارزش اولا بخاطر تنوع برداشت ها در میان آنها که راه حل و مفرهایی برای مردم ایجاد می کند، دوم بخاطر تساهل ذاتی غالب روحانیون (خاتمی و هاشمی نمونه ای از این تساهل هستند)، سوم بخاطر اعتماد و نیاز متقابل آنها با مردم و ارتباط با توده های مردم بهر صورت همچنان اعتماد بیشتری در بین مردم داشته و می توانند جلب کنند. این مسئله وقتی بارز تر می شود که در جامعه ما بحران اعتماد عمیق تر شده است.  

/ 2 نظر / 14 بازدید
جامه دران

حاجی سلام داداش رفتی سفر هوایی شدی ها. اینجا بودی خیلی درگیرسیاست نمیشدی.خدائیش از کجا خط می گیری ...!؟[نیشخند]

اس

سلام برادر تازه اشنا شما بفرمایید چند تا سد -چند تا الگوهای اقتصادی -چند تا پزشک -وچندین وچند الگو رفاهی از تحصیلات اقایان در میاد اگه یه امار دست شان بیاد میتونند از رو بخونند