جایگاه قول (وعده) و سوگند در میان سیاسیون......

یکی از موضوعات مورد علاقه این وبلاگ در سال گذشته قسم خوردن سیاستمداران بر اجرای وعده ها بود.. امسال می خواستم در هفتم مهرماه این موضوع را مورد کنکاش قرار دهم اما قول شرف منقول از جناب آقای دکتر حداد عادل صبر و طاقت را از من ربود و نتوانستم جلوی خودم را بگیرم...به اختصار به این امر می پردازم.. 

اینکه قسم یک سیاستمدار و یا قول شرف یک سیاستمدار چه جایگاهی دارد از دو جنبه می توان دراین خصوص صحبت کرد: 

از لحاظ حقوقی: 

دادن قول : برای مفهومی به عنوان دادن قول یا همان وعده در حقوق دو نظر می توان داشت.

- برخی وعده انجام کاری مانند وعده ازدواج از سوی دختران و پسران به یکدیگر  را فاقد ضمانت اجرا می دانند و تعهد ناشی از آن را صرفا اخلاقی می دانند

- و برخی آن را نه یک عقد (لازم است دو نفر با هم تعهد به انجام کاری کنند) بلکه یک ایقاع می دانند که تنها یک نفر و یک طرف متعهد به انجام کاری می شود بدون اینکه طرف قبول وجود داشته باشد مثل نذر یا هبه.. حال در این که ایقاع موصوف لازم (الزامی)است یا جائز.(غیر الزامی).. برخی معتقدند این نوع وعده یک ایقاع لازم شمرده می شود...

قسم خوردن: از سوی دیگر قسم خوردن یا سوگند از لحاظ حقوقی واجد دو جنبه است..

- اولا در آئین دادرسی از ادله اثبات دعوا است که به کار بحث ما نمی آید...  

-ثانیا در عرصه سیاست بخصوص بعد از روی کار آمدن دولت های مدرن، مکانیزمی تشریفاتی در قانون اساسی بنام قسم ایجاد شده است مثل قسم نمایندگان مجلس.. قسم رئیس جمهوری .. یا قسم قضات یا قسم پزشکان و.... ضمانت اجرای این نوع سوگند نیز حقوقی نیست بلکه اولا اخلاقی است و اخروی است و ثانیا مردم تصمیم میگیرند که به فرد خاطی دیگر رای ندهند... ولی شکستن قسم از سوی پزشکان ضمانت اجرای حقوقی دارد.....

از لحاظ سیاسی:

قول : قول و وعده از ابزارهای سیاستمداران برای جلب نظر رای دهندگان در دنیای مدرن هست و سیاستمدار بدون وعده مثل تفنگ بدون فشنگ هست..و بهمین خاطر نباید زیاد به ذاتیت آن توجه کرد... مثلا اوباما قول داد که تغییر ایجاد کند.. حال این مردم هستند که به او اطمینان می کنند و رای می دهند و در چارسال بعد تصمیم می گیرند که آیا او به وعده خود عمل کرده است یا خیر.. یا وزیر کار وعده دومیلیون شغل میدهد یا کاندیدای مجلسی قول اسفالت یک روستا را می دهدو قس علیهذا..... که گفته اند هزار وعده خوبان یکی وفا نکند....

سوگند:  به نظر می رسد این نوع سوگند از سوی یک شهروند برای تثبیت و جا انداختن یک وعده و اقناع دیگران به همراه کردن با پروژه خود می باشد بدین معنی که برای ایجاد اطمینان بر اجرای یک وعده، آن را همراه با چاشنی سوگند ادا میکند.. البته این نوع سوگند نیز واجد التزام حقوقی نیست به اصطلاح ضمانت اجرا ندارد.. همانطور که نمی توان یک سیاستمدار را برای انجام ندادن یک وعده الزام کرد.... به همان میزان قسم او نیز ضمانت اجرای حقوقی ندارد.... 


/ 2 نظر / 14 بازدید
رضا مومن

سلام مخلص پسر دائی عزیز. شرمنده ما جسارت کردیم با حضور شما از یساقی مینویسیم. خوشحال میشم از نظرات و راهنمائی هاتون استفاده کنم خلاصه ما الان الانا باید بنویسیم تا به امروز شما برسیم.[گل][گل][گل][گل][گل]